Hier een kekke titel

Eindelijk is de beurt mij, Bas, ten deel gevallen om u te mogen informeren over welke avonturen Querencia & co. weer beleefd hebben de afgelopen tijd. Ik kan u alvast verklappen de avonturen zich in veelvoud opgestapeld hebben in een korte tijd. Deze plog gaat namelijk voor een deel over de BECO!

Wat is de BECO dan precies, BECO staat voor Buitenlandse Excursie COmmissie en de korte naam wordt altijd als afkorting binnen de vereniging gebruikt voor de buitenlandse reis. De BECO (de buitenlandse reis dus, blijf erbij!) gaat ieder jaar naar een andere bestemming. In de afgelopen jaren hebben we prachtige landen mogen bezoeken, zoals Marokko, Polen, Tsjechië en Italië. Dit jaar was de bestemming Talinn & Riga (Estland en Letland resp.). Nou, ik zou u vertellen dat ik daar nog nooit eerder ben geweest en eigenlijk nooit plannen had in de nabije of verre toekomst om daar In Urlaub zu gehen. Na de BECO kan ik het u alleen maar aanraden om te bezoeken, wat een fantastisch mooie landen!

De reis ging eerst met het vliegtuig naar Riga (Letland), zoals je ziet zijn er al een aantal mensen die een alvast wat slaap proberen te pakken, omdat zij weten dat slaap zeer beperkt voor handen is. De praeses slaapt voor op de foto ook lekker door.

Anderen hadden er meer zin in!

Het slaapgebrek ontstaat namelijk niet zomaar, naast een dagprogramma wat verzorgd wordt door de BECO (de commissie in dit geval, scherp blijven!) stellen zij ook een nachtburgemeester aan welke een groep om zich heen verzameld die een waarachtig legendarisch nachtprogramma neer mag zetten! Eerlijkheid gebied te zeggen dat ondergetekende ook een prominente deelnemer was in het nachtprogramma en hem hierdoor ook weinig slaap ten deel is gevallen.

Eenmaal aangekomen bleek het te sneeuwen in Letland wat een bits welkom was van het gastvrije land. De gemiddelde dagtemperatuur was 2 graden! De lente was kennelijk nog niet zo ver oostelijk gereikt. Na een busreis was het tijd om onszelf te installeren in het Hostel en ons klaar te maken voor de eerste activiteit welke “geheim” was. De ontvangen routebeschrijving bleek al even mysterieus.

En wat voor verrassing was het! We bleken twee uur lang te gaan LaserGamen in een grote verlaten Sovjet wolkenkrabber! Van Domination naar Team Deathmatch en vervolgens Capture the Flag was het een geweldige ervaring. Permanent pompte de adrenaline door je lichaam en je zintuigen waren altijd op het scherpst, welke onverlaat verschanste zich achter de volgende deur? Het was dan ook een vermoeiende maar vette aangelegenheid. Zoals je ziet hebben Koen en ik het naar ons zin!

Na deze geweldige sessie werden de resultaten bekend en bleken er zeer grote spelers, maar ook wat kleinere spelers te zijn (ook wel bekend als kanonfodder) desalniettiemin een hoogtepunt voor iedereen! Hier zie je Wytse dapper kijken met zijn team!

Vervolgens doken we het nachtleven van Riga, de foto’s hiervan zal ik u onthouden, laten we het erop houden dat het voor iedereen een zeer geslaagde avond is geweest!

Na 2,5 slaap ging de wekker alweer en stond de BECO (de commissie weer dus, attentie!) klaar om ons met een stadwandeling rond te leiden door Riga gevolgd door een fietstocht. De stadswandeling bracht ons langs een schommel. Deze schommels staan verspreid in de stad rond Pasen en als je erop schommelt brengt dat voorspoed, bescherming tegen muggen en extra vruchtbaarheid voor je veestapel. Koen en ik hebben geen veestapel maar wilden wel wat voorspoed dus gingen we samen met een klein deel van onze telgroepjes toch even schommelen!

Dit is een gebouw dat duidelijk middeleeuwse stijl hanteert met art nouveau invloeden:

De fietstocht leidde ons door diverse mooie locaties, we vonden nog de ambtswoning van de Nederlandse ambassadeur in Riga met Valerie op de voorgrond.

We fietsten door een voormalig Joden Ghetto welke nooit helemaal is opgeknapt, er hing een heel aparte sfeer, maar erg mooi om een keer te zien.

Hierna volgde na het diner een prachtige kroegentocht georganiseerd door de nachtburgemeester met haar gevolg (de NachtBECO, de terminologie voor niet-ingewijden is real). De avond was wederom een succes en er waren wederom een aantal grote spelers te verwelkomen in het illustere gezelschap der grote spelers (grote spelers zijn in dit geval mensen die tot het bittere einde blijven stappen).

De derde dag begon met een nieuwe verrassing:

Na de initiële sneeuw getrotseerd te zijn gingen we richting naar een minder vrolijke locatie. We gingen met de trein richting het voormalig concentratiekamp Salaspils. Er was helaas niets meer van over, maar er waren een aantal zeer indrukwekkende monumenten gebouwd als nagedachtenis. Overigens heeft de Letse regering altijd het bestaan van dit kamp als een vernietigingskamp in de Sovjet-tijd ontkend en nooit betrouwbare statistieken over dit kamp gepubliceerd.

Vervolgens terug in Riga had de BECO (de commissie, ik weet het, het is erg verwarrend, maar blijf erbij) een nieuw spel bekokstoofd. Zij gingen vooruit en verstopte zich op een geheime restaurantlocatie en met een aantal hints moesten wij hen vinden. Helaas door omstandigheden heeft mijn groepje nogal hard verloren en kwam pas aan terwijl men al klaar was met eten. Niet ons beste moment…

Na wederom een nachtprogramma voltooid te hebben ging de wekker weer lekker vroeg en was het tijd om onderwijs te volgen. Met zijn allen in de bus gingen we richting de Medische Faculiteit van Riga om daar een hele ochtend college te krijgen over diverse onderzoeksprojecten waar de Universiteit van Riga aan meedeed in het medisch gebied waaronder vaccinaties tegen kanker.

Hierop volgend was geen programma, wij gingen namelijk in de nacht met de bus richting Talinn en lieten dus het mooie Riga achter ons. Het was een rit van 5 uur maar voor de meeste was het i.v.m. het slaapgebrek geen probleem om in slaap te vallen in een knusse positie.

Na aankomst in Talinn konden ons wederom installeren en gingen we met onze telgroepjes uit eten gevolgd door wederom een prachtig programma van de nachtBECO. Zij hadden ons ingeschreven voor een beerbongtoernooi, als u niet weet kunt u het altijd googlen (http://lmgtfy.com/?q=beerpong). Helaas was dat niet voor iedereen een succes, Koen en ik werden keihard in de pan gehakt met dus flink wat slokjes spa goud (metafoor voor bier) tot gevolg. Op de foto kunt u zien dat het besef bij Koen reeds is ingedaald. Mijn gezicht lacht maar van binnen huil ik.

En goed begin van ons bezoek aan Talinn dus. De morgenstond had nog voor sommigen spa goud in de mond, tot zo laat ging voor sommigen de nacht door. De ochtend had al direct een mooie stadwandeling in petto, de telgroepjes gingen in duo’s op pad om de mooiste locaties in Talinn te spotten!

Hierna gingen in de middag naar het Estonian Open Air Museum waar we leerden om Ests te volksdansen! Iedereen was erg enthousiast!

Na het eten van de telgroepjes in duo begon wederom het nachtprogramma, door gebrek aan degelijke muziek wisten we de uitbater van de locatie te overtuigen dat de live DJ sets die altijd om mijn telefoon staan van mijn eigen optredens toch echt betere muziek was. Zo viel tot diep in de nacht te genieten van degelijke beats!

Dag 6 was een dag vol wandelingen, na wederom vroeg opgestaan te zijn gingen we met de bus richting een natuurgebied vol met moerassen. Ik kan u vertellen dat ik nog nooit van mijn leven een moeras in het echt had gezien maar het voldeed compleet aan de verwachtingen. Hier zie je Wytse gelukkig uitkijken over het moeras!

Ik had iemand anders zijn rolstoel gekaapt en zodoende zelf effectief vervoer door het natuurgebied geregeld, want waarom zou je zelf lopen als je bestuur bent. Het verliep vlekkeloos.

 

Hierna zijn we nog door een ander mooi natuurgebied gelopen en vervolgens zat de complete dag er weer op. Er stond nog 1 stapavond op de planning maar dat was toch echt de laatste avond. Eerst gingen we nog met het bestuur gezellig samen eten, door het leuke en drukke programma hadden we daar niet eens tijd voor gehad!

De laatse dag hadden we eerst nog een rondleiding door de ondergrondse gangen van Talinn en aansluitend een vrije middag voor een paar mooie souvernirs. Na onze spullen gepakt te hebben was en nog een laatste activiteit, we gingen met zijn allen bowlen!

Nu was het einde toch echt daar, iedereen was uitgeleefd, had gigantische bovenbenen gekregen van het lopen en kon niet meer normaal nadenken. In de nacht zijn we teruggereden naar Riga om vervolgens in de ochtend het vliegtuig terug naar Nederland te pakken. De BECO (de reis dus) zat er helaas op, maar wat fantastisch was het. Iedereen heeft ontzettend genoten en nog een speciaal bedankje naar de BECO (de commissie, die verwarring steeds hè) voor het organiseren van zo’n ontzettend toffe reis.

Dit is helaas alles, jullie zijn eindelijk van mij af want de week hierna had nog enkele extra zaken in petto, maar helaas niet veel foto’s. En aangezien dit een fotoblog is, valt er toch weinig te vertellen.

 

Daarom verlaat ik jullie nu dan toch. Bedankt voor het lezen en hopelijk tot ziens!

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge