Leuk hier te zijn geweest, maar op de HBS is het pas echt feest!

Pak je kopje thee er maar even bij en zoek een lekker plekje op de bank, want je staat aan het begin van een laaaaange plog. Dat komt gedeeltelijk doordat ik het leuk vind om uitgebreid te schrijven, maar ook doordat deze plog niet 1, niet 2, maar wel 4 (‘Vo nummer 4) weken beschrijft.

Na de wintersport in Frankrijk werden op 8 januari alle bureaus op de Samskamer en HBS weer bezet door nog enigszins hoestende bestuursleden. Ondanks dat het weer even schakelen was, hadden we meteen een leuke dag voor de boeg. Zelf kijk ik altijd uit naar een maandag, omdat dan de bestuursvergadering plaatsvindt. Eerder op de dag was ik echter nog aanwezig bij de sollicitaties voor de nieuwe voorzitter van de Opleidingscommissie Geneeskunde. Erg leuk en leerzaam om eens bij een ‘grote mensen sollicitatie’ te mogen zijn en uiteindelijk de meest geschikte kandidaat te kiezen.

Die avond werd ons door de BECO (buitenlandse excursie commissie) een aantal raadsels onder de neus geschoven voordat zij ons middels een filmpje op de hoogte brachten van de locatie van de studiereis in april: Budapest en Bratislava, heel gaaf!

Ik kan natuurlijk nog geen foto’s laten zien van hoe de reis daadwerkelijk zal zijn, maar ik verwacht dat we ons ongeveer op bovenstaande manier door de straten zullen verplaatsen.

Op dinsdag begon een pilot waarbij de openingstijden van de winkel zijn verruimd. Naast maandag en woensdag is de winkel nu ook op de andere dagen geopend, dan alleen tijdens de lunchpauze. Dit betekent wel dat naast Luc, de andere bestuursleden ook vaker in de winkel zullen moeten staan. Vandaar dat ik woensdag een inwerkdienst had. Heel leuk om advies te geven, boeken en stethoscopen te verkopen en mensen te verblijden met snoepjes uit de schaal op de balie.

De rest van de week ben ik veel bezig geweest met het bijwerken van mijn mail en had ik afspraken over onderwerpen als de Week van de Medezeggenschap en het oriënteren naar andere herkansingsmomenten. Ook de rest van mijn bestuur had het druk met de opstart van het nieuwe kalenderjaar.

Vrijdagavond lieten we onze actiepuntjes achter ons en vertrokken we naar Nieuwegein. We zouden het weekend doorbrengen bij de ouders van Sina en werden de eerste avond al gigantisch verwend met een heerlijke Iraanse maaltijd. De rest van het avondprogramma bestond uit kinderfoto’s bekijken en film kijken. De volgende dag hebben we heerlijk uitgeslapen en dat was maar goed ook. Om 8 uur ’s ochtends was ik namelijk nog niet helemaal klaar geweest voor het ontbijt dat we die dag op ons bord zouden krijgen, maar om 11 uur durfde ik het avontuur wel aan. We mochten ons wagen aan schapenhoofd, inclusief stukjes hersen, oog, wang en tong. Het klinkt misschien niet erg smakelijk, maar ik heb zeker genoten, al moet ik zeggen dat ik van het oog geen fan ben geworden.

Jaja, zo zag het er dan dus uit… Herkent u het oog?

Na dit exotische ontbijt hebben we onze schaatsen aangetrokken op de Vechtse banen. Inmiddels was ook de zus van Sina van de partij, heel gezellig! Aan het begin is het altijd een beetje glibberen, maar na een tijdje schoven we steeds iets verder op richting de binnenbaan.

Zjoef! #zeiiemandChouffe?

’s Avonds stond er weer een heerlijke maaltijd op tafel, hebben we een Iraanse Oscar-winnende film gekeken en vervolgens tot midden in de nacht nog een bordspel gespeeld. Je snapt misschien dat het de volgende dag weer tegen het middaguur aanliep voor we ons bed uit kwamen. De zon stond inmiddels hoog aan de hemel dus we moesten wel naar buiten. Heerlijk in de zon langs het water gelopen en ontdekt dat je toch best een aardig vakantiegevoel kan hebben, zo’n 15 minuten buiten Utrecht. Het was een heerlijk ontspannen weekend en helemaal bijgetankt konden we maandag weer aan de slag.

De dames van het DB
Team MSFU op pad
Familie Fadaei plus aanhang
En zonder aanhang natuurlijk 😉

Maandag hielden we onze bestuursvergadering voor de verandering eens op de uni. Dit omdat we na de vergadering een karaoke-avondje hadden gepland met het bestuur van Mebiose. We spreken elkaar regelmatig, maar meestal op beleidsmatig niveau. Goed om daar eens verandering in te brengen! Luc en Luuk gingen los op de muziek van Vaiana en de commissarissen onderwijs genoten van de deuntjes van Mainstreet.

Natuurlijk was er ook een optreden van het voltallige zevende lustrumbestuur

De volgende dag werd iedereen om 15 uur verwacht voor de opbouw van de stagemarkt, een evenement waar studenten van binnen en buiten de faculteit zich kunnen oriënteren op verschillende onderzoeks- en stageplekken. Na verscheidene koffierondjes te hebben gelopen voor de aanwezige vakgroepen, mensen te hebben aangespoord om evaluatieformulieren in te vullen en de hele handel weer af te bouwen aangezien de verantwoordelijke afbouwer last had van een schouderblessure was het rond een uur of 21 tijd voor een ‘avondje ieder voor zich’.

Woensdag werd de bestemming van de studiereis voor alle leden bekendgemaakt op de wekelijkse borrel, met veel enthousiasme!

Wat een blije koppies! Eindelijk geen geheimen meer!

Donderdag werden we door Marte Otter, hoofd van career services van de faculteit, getrakteerd op een LinkedIn cursus. Inmiddels heb ik toch wel aardig wat ervaring met Facebook, maar ik kan je vertellen dat er met LinkedIn weer een hele nieuwe wereld voor me is opengegaan. Uitspraken als ‘zullen we linken?’ en ‘ik zag dat wij via mijn broer en zijn vriendin en daar de tante van en daar de collega van die een neef heeft die jouw beste vriend is een link hebben, mag ik je om een gunst vragen?’ zijn niet ongewoon.

 

Best een aanrader om jezelf eens te googelen of de privacyinstellingen van je Facebookprofiel te herzien….

Na voor mij een vrijdag vol met korte afspraken vertrokken we zaterdagavond met een grote groep honorairbestuursleden naar onze zustervereniging in Groningen voor een borrel. Het was erg gezellig in hun café Villa Volonté, maar als ik heel eerlijk ben gaat er natuurlijk niks boven de HBS. Ik zeg altijd maar zo: ‘leuk hier te zijn geweest, maar op de HBS is het pas echt feest.’

Op zaterdag kon iedereen lekker uitbrakken want het was een weekendje zonder activiteiten. Dat gaf mij mooi de gelegenheid mijn geliefde zus op te halen van Schiphol nadat zij een paar maanden aan een onderzoeksproject in Myanmar had gewerkt. Ja, ook wij willen af en toe gewoon eens lekker een weekendje thuis zijn bij papa en mama op de bank 😉

De dinsdag daarop hadden Mathé, Sina en Luc samen met een aantal betrokken ICTcie leden een afspraak bij onze websitebouwer. Nog heel even wachten, maar binnenkort komt er een website online waar jullie van kunnen gaan GE-NIE-TEN! ’s Avonds was het in ieder geval al genieten bij het kookcie diner met alle wintersportfavorieten.

Zo zag één van de voorbereiende kookcie-vergaderingen eruit; veeeeel eten om uiteindelijk voor jullie het beste recept uit te kiezen.

De volgende dag werd ik ingezet om te notuleren bij het LOGSO, een overleg met onze zusterverenigingen van de andere medische faculteiten. Gelukkig hoefde ik mijn uitgeputte vingers die avond alleen nog maar te gebruiken om met een pen antwoorden neer te krabbelen tijdens de medische pubquiz. Mijn bestuursgenoten en ik keken elkaar af en toe verloren aan, want na een paar maanden besturen is de medische kennis toch wat weggestopt in een afgelegen hoekje in mijn hersenen, maar ik heb die avond gelukkig dus wel weer wat geleerd.

Vrijdag hebben Emy, Celine en ik ons over een totaal ander onderwerp laten onderwijzen. Ons erelid prof.dr. Mebius Kramer was voor de negende keer dagvoorzitter voor de holocaust memorial day, georganiseerd door de studievereniging van geschiedenis. Hij had ons speciaal uitgenodigd dus dat konden we natuurlijk niet afslaan. Af en toe misten we de nodige voorkennis om alles helemaal te kunnen volgen, maar toch waren we onder de indruk van de lezingen die onder het thema ‘ontkenning en bagatellisering van de Holocaust in Oost-Europa’ werden gegeven. ’s Avonds mochten we onze hersenen even laten rusten onder het genot van een pizza op de aftertentamenborrel voor de studenten van jaar 2.

Ons erelid prof.dr. Mebius Kramer als dagvoorzitter. Indrukwekkend hoe hij ook over zijn eigen herinneringen van de oorlog sprak.

Zaterdag mocht iedereen, maar vooral Luc en zijn ouderdagraad, vroeg uit de veren. Van half negen ’s ochtends tot zes uur ’s avonds werd onze faculteit in beslag genomen door honderden ouders die op de ouderdag een kijkje konden nemen bij opleiding. De vrijwilligers die zich hadden aangemeld zorgden voor de lunch, rondleidingen, les op de snijzaal en bij PLO-MT en de opleidingsdirectrice en onze eigen geliefde praeses mochten elke groep toespreken. Een geslaagde dag!

Gedurende de dag waren er meerdere vrijwilligers om foto’s te maken.
Urenlang hebben vrijwilligers zich ingespannen om voor zo’n 800 man de lunch voor te bereiden. En dan zijn er maar een paar minuten nodig voor de helft alweer weg is……

Dan de afgelopen week, ik zal proberen het wat korter te houden! Als je geprobeerd hebt ons vorige week via de mail te bereiken heb je als het goed is een automatische reactie gekregen die eigenlijk neerkwam op: ‘ik ben aan het boren, verven, opruimen en opfleuren dus reageer deze week niet op de mail’. Boren, verven, opruimen en opfleuren hebben we ook echt gedaan, dus de WC-deuren hebben een make-over gekregen, oude posterlijsten zijn opgehangen in de DoKa en er is vooral ook heel veel troep naar het grofvuil gebracht dus je kunt eindelijk weer een schroevendraaier vinden in de kluskast. Elke dag was iemand een aantal dagen afwezig om de winkel draaiende te houden, maar op dinsdagochtend waren we in ieder geval helemaal compleet voor het bestuursontbijt.

Tractus urogenitalis in de maak! Voor de tractus digestivus kunt u zelf een keer langskomen en de linker WC gebruiken.

 

Onze praeses aan de slag. Zoals je ziet is deze foto ook gepost op instagram, want de MSFU “Sams” is sinds vorige week te vinden op instagram en snapchat! #hip #plaatjesschieten
Mathé moest tussendoor nog wat opnames maken voor een filmpje van de Galaraad maar werd na het omkleden toch nog even ingeschakeld.
Op de dag van het bestuursontbijt werden we verrast met een pakket voor Lion King gadgets. We hebben ons op de muziek heerlijk uitgeleefd tijdens voordat we er ’s avonds achterkwamen dat het pakket door de lustrumcommissie was aangevraagd voor een patiëntjesdag in het WKZ, oeps…. Inmiddels zijn alle petjes, vlaggetjes en CD’s weer verzameld.

Zelf ben ik nog een aantal keer op en neer gefietst om de lunchbar te openen en voor een afspraak over internationalisering en een studeerbaar programma. Mathé heeft tijdens de klusweek gigantisch hard aan de nieuwe website gewerkt en op donderdagavond stond nog een vergadering gepland met de bestuurshonorairen. Kortom, het was een week van combineren, maar vooral ook even de mail negeren.

Geconcentreerde koppies op de honorairenvergadering.
Op dinsdagavond hebben Celine en Wytse uitgebreid gekookt voor hun voorgangers. Naar horen zeggen passen de ab Acti van de afgelopen jaren ook wel goed bij elkaar, capabel en extreem gezellig, maar ook Chaotisch met een hoofdletter C 😉

Vrijdagavond stond een diner gepland met het vorige lustrumbestuur ‘Iungo’. Ondanks dat ze niet voltallig waren was het heel gezellig en moesten we nog hard ons best doen niet veel te laat aan te komen bij het gala van Mebiose, de studievereniging van biomedische wetenschappen, met wie wij de kamer op de universiteit delen.

De volgende dag waren Luc en ik onder het mom van ’s avonds een vent, ’s ochtends een vent weer paraat in het academiegebouw, waar het medisch interfacultaire congres werd georganiseerd. Binnen het thema one dollar vs. a billion hadden ze veel interessante sprekers verzameld, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik het wel zwaar had toen er een uur lang over blockchains werd uitgeweid terwijl pas halverwege het praatje werd verteld wat een blockchain precies inhoudt. Inmiddels ben ik helemaal op de hoogte en voor meer informatie wijs ik u ook graag door naar: https://speld.nl/2018/02/02/spraken-een-cyberexpert-maar-het-kon-ook-gewoon-iemand-zijn-die-een-paar-keer-blockchain-zei/

Een volle aula tijdens het Medisch Interfacultaire Congres.

Bij deze hoop ik u allen weer voldoende te hebben geïnformeerd. Op naar de komende twee weken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge