Nagelbijten en angstzweet…

Lieve lezers, aan mij, Luc, de eer om als eerste van mijn bestuur de plog te schrijven. Deze plog gaat over de laatste momenten van onze kandidaats- en f.t.-bestuurstijd en de eerste twee weken van onze tijd als bestuur. Genoeg materiaal om over te vertellen en te laten zien, dus dat ga ik dan ook maar snel doen:

Alles begon 2 oktober, de dag van de Algemene Ledenvergadering (ALV). ’s Middags waren we nog samen naar het Universiteitsmuseum gegaan om even te relaxen. Mathé heeft er gewerkt, dus hij kon ons allerlei dingen vertellen en we troffen hier ook dit bijzondere object aan:

Sina was wonderbaarlijk genoeg in de collectie terechtgekomen.

 

’s Avonds was het tijd om op de ALV ons beleidsplan te presenteren en onze naam te onthullen. Toen er geen tegenbestuur bleek te zijn en iedereen instemde met onze benoeming, mochten we ons eindelijk na 7 maanden (!) f.t.-bestuur noemen, futurum tempore, oftewel toekomstig bestuur. Veel mensen prezen ons vooral dat ze eindelijk onze fluorgele kandidaatsbestuurshirtjes niet meer hoefden te aanschouwen… Het is wel duidelijk dat we nog even moesten wennen aan het f.t. zijn, want foto’s hebben we hier niet van. Na de ALV mochten we helaas niet mee borrelen op de Samskamer, want we zaten nog in onze samsvrije weken, dus hebben we bij mij thuis een drankje gedaan, de foto’s daarvan zijn niet bepaald vertoonbaar op deze plog 😉

Dinsdagavond hadden we onze eerste en laatste f.t.-vergadering en onze benjamin, Celine werd 21, dus tijd voor een feestje. Omdat Celine onze lieve knor is, hebben we haar een heel knorrenpakket, bestaande uit thee, een mok, een puzzelboekje, etc. gegeven waar ze het komende jaar mee vooruit kan. Uiteindelijk belandden we bij de Poema waar we tot in de late uurtjes dansjes hebben gedaan.

De oplettende lezer zal zich afvragen waar onze lieve Emy was, nou, zij was nog even aan het uitrusten in Amerika.

De dagen tot aan de wissel hebben we niet volledig vrijgehouden, want op de woensdag voor de wissel hadden we een tripje naar het Spoorwegmuseum op het programma staan. Uiteindelijk werd dit een tripje met de mannelijke helft, beter bekend als Mangora of Team Geld.

We moesten even wachten op Mathé, dus Sina ging een dutje doen op de bankjes.
Hij raakte ook aan de praat met deze jongedame (een gouden oude? xD).

De dagen erna was het rusten geslagen tot die vrijdag 6 oktober 2017 waar we al zo lang op hadden gewacht. We hadden om 15 uur al afgesproken om ons toneelstukje te gaan oefenen waarin we onze voorgangers na doen, en daarna hebben we met onze buddy’s voor die avond gegeten. Zij hadden namelijk de verantwoordelijke taak om ons weer veilig naar huis te brengen.

Koken voor 19 mensen was wat heftig, dus maakten we er een gezellige friettafel van.

Vervolgens was het tijd voor de Bijzondere Algemene Ledenvergadering (BLV) en mochten wij vooraan plaats nemen, want veel stilzitten was er voor ons niet bij. Op de wissel-BLV wisselen een heleboel raden en commissies en presenteren de andere raden en commissies zich met een leuk spel waarbij wij tegen onze voorgangers moesten strijden.

 

Het ging er soms hard aan toe…

Uiteindelijk hebben we Querencia dik ingemaakt met al deze spellen!

Bij het toneelstukje zagen we er allemaal prachtig uit.

Toen brak de pauze aan en moesten wij ons snel om gaan kleden voor de pakjesparade, wij mochten namelijk eindelijk onze pakken aan iedereen laten zien. Dit was een heel bijzonder moment!

Dan loop je daar ineens in pak door een zaal waar iedereen voor je staat te klappen OMG.

Ik weet niet hoe vaak ik het al over hét moment heb gehad, maar dat was eindelijk daar. De decharge en installatie. Één voor één sprak Milou iedereen toe en dechargeerde haar bestuursgenoten. Omdat een praeses een andere praeses niet mag benoemen, wordt eerst de vice-praeses benoemd, waardoor ik als eerste het podium op mocht. De term angstzweet was hier toch wel van toepassing. Het mooie was wel dat ik nu Emy mocht installeren, het ging niet helemaal goed, maar het was wel een heel mooi moment.

Na in totaal 6 hamerslagen waren wij allen bestuur en namen we plaats achter de tafel.
Emy hield een mooie aantreedrede terwijl we allen nog wat verbaasd waren dat we achter de tafel plaats mochten nemen.

Na afloop van Emy’s speech en een gezamenlijke toast werden een aantal verenigingsartikelen in bescherming genomen door de bestuurshonorairen en was het tijd om snel alles op te ruimen en naar het feest te gaan.

Al onze familie en vrienden waren ook naar Utrecht gekomen om de wissel bij te wonen en zo ook die van mij.

Op het feest hebben we stuk voor stuk onze sleutels verdiend en gevierd dat we bestuur waren. De volgende dag was het minder feest door de katers die aanwezig waren en al helemaal door het feit dat wij de bestuurskamer op de Hamburgerstraat mochten gaan opruimen aangezien Querencia deze heel netjes had achtergelaten.

Van opruimen wordt het eerst altijd nog meer troep.

Na flink zwoegen is het wel gelukt om alles op te ruimen. Maandag was het dan onze eerste echte werkdag en mochten Celine en ik al meteen vroeg opstaan om in Willy’s Winkeltje te gaan staan. Helaas kon niemand van het boekenteam die ochtend werken, dus kwam Celine mij versterken. We werden als bestuur meteen in het diepe gegooid en moesten het zonder onze voorgangers doen, want die zaten uit te rusten in Spanje.

We vonden een zak met heerlijke varkenssnoepjes.

Na een drukke dag waarin iedereen het gevoel had dat hij/zij geen werk had verzet, was het tijd om te gaan vergaderen. Het werd een snelle en korte vergadering, want ’s avonds mochten we onze pakken al weer aandoen om naar Amsterdam te gaan, naar ons zusje MFVU. Een zusje is ook een studievereniging van geneeskunde in een andere stad.

Blijkbaar heeft de VU ook Agora’s.

Woensdag was de eerste borrel van de nieuwe barcommissie en ook onze eerste borrel. Het was weer een heel gezellige borrel. We hadden nieuwe posters opgehangen voor de minimetercompetitie en dat sloeg goed aan.

We hielden ook de wacht op de gracht (hé, dat rijmt) en toen gebeurde dit.

Vrijdagmiddag mochten we onszelf, evenals dinsdagmiddag, in onze pakken hijsen om naar een oratie van een hoogleraar te gaan. Helaas was Celine haar bestuurslint vergeten, dus trokken we samen een sprintje terug

Zie ons rennen.

Vrijdagavond was er een goed bezocht kookcie-diner met Aziatisch eten, helaas kon ik er zelf niet bij zijn, maar ik heb gehoord dat het zeer smakelijk was.

Hier wordt hard gewerkt, uh gekookt.

De eerste week was voorbij en weekend was even nodig voor ons allen.

Op onze tweede bestuursvergadering hadden we een heleboel meer zaken te bespreken, waardoor het een hele lange vergadering werd.

We gaan allemaal een functiepresentatie geven zodat we elkaars functies beter begrijpen en Sina mocht de spits afbijten.

Woensdag was het weer oratietijd en mochten we ons weer in de pakken hijsen. Gelukkig konden we hierna weer lekker soepele kleren aantrekken voor de snowcie-inschrijfborrel. Hier hebben heel veel gegadigden zich ingeschreven voor de jaarlijkse wintersportreis naar St. Sorlin.

Zie de Snowcie shinen voor de borrel.

Een bestuursjaar is niet alleen werken, een feestje op de donderdagavond van UBV (de studievereniging van biologie in Utrecht) kan er wel bij – dus gingen we na het bedanketen voor een delegatie van gedechargeerde raden en commissies, Lucie en bestuur naar de Poema. Want ja, als het thema ‘hospitaal’ is kan je als Geneeskunde studenten natuurlijk niet wegblijven.

Het was zo gezellig dat we zelfs ge-photobombed werden

Al snel was daar het einde van de tweede werkweek in zicht en komt ook deze lange plog ten einde. Over twee weken zal er weer een nieuwe te vinden zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge