Het ziet groen en glijdt van de berg…

… het is de groep van 70 wintersporters van de MSFU “Sams”! We zijn inmiddels alweer drie weken van de kerstvakantie verwijderd en waarschijnlijk is iedereen alweer heerlijk met de sleur van het dagelijkse leven bezig, daarom extra zaak om nog even heerlijk terug te blikken op de fantastische week die we hebben gehad daar hoog in de bergen.

Hier reden we op de heenweg de berg op. De reis duurde langer dan gepland vanwege een gladde berg en buschaffeurs die nog nooit sneeuwkettingen om banden hadden gedaan en een personenauto die nog even met onze achterkant aangetikt werd. Maar we kwamen boven!

De eerste dag gingen de meeste deelnemers nog niet de piste op maar op dag 2 stond iedereen in het ochtendgloren bij het openen van de liften vol fanatisme klaar om het mooie Les Sybelles (het skigebied waar we zaten) te ontdekken!

Het was prachtig weer en iedereen was blij

Ook de snowcie, de commissie die de reis organiseerde en de hele week in goede banen leidde, genoot die dag meteen volop! Het was zo leuk om na een jaar lang praten over wintersport eindelijk echt op de piste te staan.

Die avond was het meteen een hele speciale avond want het was oudjaar! Van de Belgische eigenaren van de Yeti bar (wat deze week onze stam après-ski hut werd) kregen we een heuse jäger-trein van 70 jäger-bombs. De bar werd die later die avond denk ik nog minstens 8 keer in de fik gezet want dat vinden ze leuk in St. Sorlin, zo leerden wij al snel.

En toen was het zo leuk in de Yeti bar dat het opeens 12 uur was, waardoor we nog maar 10 seconden hadden om buiten af te tellen om onze champagneflessen zonder kurk te ontpoppen, en was het, jaaaa, 2018! Met champagne van de Lidl meegesleept uit Nederland door de snowcie en mooie sterretjes gingen we uitbundig het nieuwe jaar in. Iedereen was blij! Kijk Benthe en Mischa shinen.

1 januari was meteen een top goede dag want we konden weer heerlijk de pistes op! Perfecte start van 2018 dacht ik zo.

Wat een levensgenieters hè, deze boys van de escalatiekamer

Brak of niet: de levensgenieters zag je door het hele gebied!

Die dag redde ik ook nog een kind dat halverwege de helling gevallen was en niet meer verder durfde! Sina maakte deze foto speciáál voor de plog om mijn goede moederlijke talenten te laten zien dus nu moet hij erin ook he.

Ondertussen geef ik ook even een schets van de kamers waar we deze week in zaten. Het hele apartementengebouw was “van ons” dus je kon zo naar andere kamers toe lopen en vond overal louter gezelligheid.

Opvallend was dat ondanks de late Yeti uurtjes ’s ochtends iedereen fanatiek vroeg door ging met ontbijt gezelligheid! In de groepsapp werden dan foto’s gestuurd door de diehards die het eerste op waren. Ik zelf hoorde hier helaas over het algemeen niet echt bij…

2 januari was het tijd voor het nieuw bedachte vlaggenspel. Ellen en ik gingen als team op pad om vlaggen te verstoppen door het hele gebied.

Het was echt fantastisch om zo de vlaggenjacht te openen, het leek net paaseieren verstoppen maar dan in het groot! Ellen en ik hadden de tijd van ons leven. Onze vlaggenpret werd nog eens extra versterkt door de vele sneeuw die was gevallen de nacht ervoor, waardoor we af en toe bij de paaltjes die we probeerden te bereiken om vlaggen op te hangen verdronken in de tiefschnee.

Er werd fanatiek gezocht, zelfs vanuit de liften!

Die avond had reisleider John voor ons een beerpong toernooi georganiseerd. Ons eerstejaars team “BAMT (naar hun initialen BerndAndreaMareThomas)” heeft uiteindelijk zelfs gewonnen van de medewerkers van de Yeti bar, nou als dat geen talent is weet ik het ook niet meer. Als prijs kregen ze een heerlijke supermarkt chocoladetaart. Go team BAMT!

Zie ik hier nou snelle brillen? Ja dat zie je goed, het zijn snelle brillen. Want na de beerpong was het tijd voor de snelle brillen borrel! Iedereen had er werkelijkwaar nog nooit zo aantrekkelijk uitgezien.

Het was echt een geslaagde borrel

De twee dagen erna viel er opeens heel veel regen (wat mega raar is in de bergen in de winter?), en was er te veel lawinegevaar, waardoor er bijna geen liften open waren. Dit was wel erg jammer want we konden even niet skiën, maar maakte wel extra tijd om lekker uit te rusten – of bij te komen van het virus dat deze week helaas vele deelnemers in haar greep had -, óf te sleeën. Hier heb ik helaas geen foto’s meer van maar met de billentikkers sleetjes uit de goodiebags werd flink gesleet.

Deze mensen waren wel even verdrietig dat er geen sneeuw lag

Maar het verdriet was niet voor lang want die avond kon iedereen los gaan op de allereerste ooit georganiseerde biercantus op een snowcie, met als thema: “Après-ski op de boerderie”.

De biercantus was een groot succes. Van de oma van Bart hadden we deze geweldige outfits gekregen om onze boerderij cantusgangers mee te bedienen. Bedankt oma van Bart als u dit leest!! Ik was zelf helemaal gelukkig in mijn mooie outfit (ondanks het door het podium zakken tijdens het 99 Luftballons lied, red.)

Hoewel deze avondactiviteiten dus geweldig waren, waren we toch wel extra blij toen er na twee regendagen eindelijk weer pistes open waren en er naar hartelust geskiet en geboard kon worden. De blijheid straalt ervanaf hè Wytse?

Het was die dag ook nog eens onesie-dag dus iedereen in outfit herkende je meteen als reisgenoot! Super handig en een vrolijke boel zo bij elkaar.

Toen was het ook alweer de laatste avond en genoten we extra van de après-ski in onesie en maakten we deze kekke groepsfoto voor onze favoriete plek in St. Sorlin (na de pistes dan). De dag erna nog de laatste mooie zonnige dag de pistes op en toen was het na een gezamelijk avonddiner alweer tijd voor de (voorspoedige) nachtbus terug naar Utrecht…!

Al met al was het een fantastische week, waarbij de tijd werkelijk waar voorbij vloog, maar we wel heerlijk uitgerust of in ieder geval ontspannen terug konden naar het dagelijks leven.

2018 heeft het bestuur van de MSFU “Sams” alweer helemaal in haar greep, vandaar de enige vertraging van deze plog – maar ik hoop dat u toch nog even heeft kunnen genieten van deze heerlijke plaatjes en dat u verder net zo van 2018 geniet als wij op het moment al doen!

Tot de volgende plog!

Groetjes, Emy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge